करमां री खेती

करमां री खेती

Monday, 2 April 2012

ताळौ
(1)
लाय बरसांवतै तावड़ै
जद कोसां ताईं नीं दीसै
ढांढा रौ नांव
इणी बगत
आपरी दीठ बाळतौ
दीस ज्यावै-ताळौ।

(2)
सांसां जमावण वाळै सीयाळै
जद लोथड़ा ताईं धूजै,
गम ज्यावै मिनख,
इणी बगत
सूनै मारग खड़्यौ
दीस ज्यावै-ताळौ।

(3)
हिंयौ हरखावणियै चौमासै
जद बळती बाजै
घाट-घाट हुवै गोठां
इणी बगत भी
कठै नी हालै
खड़्यौ रैवै-ताळौ।

(4)
थनै घड़णियां हाथ
भूलग्या
कियां निभाइजै कौल।
सगळां नै सिखावणनै
सागी ठौड़
ऊभौ रैवै-ताळौ।
अंगद


(1)
अेक बगत
रामजी रै कैयां सूं
बाली रौ बेटौ
ऊभौ, पग रोप’र
‘दस माथा’ आळै सामौ
पण, बौ कोनी सरकाय सक्यौ
अंगद रौ पग
चिणसोक।

(2)
आज सागी रावण
नूंवा माथा लगाय
ऊभौ है,
आपरौ पग रोप’र।
पण, अंगद नीं हिलाय पाय रह्यौ
उण रौ पग,
चिणसोक।
भेळप
(1)
बैठतौ हौ
दादोसा भेळौ
यादां नै उधेड़णनै।
खुलती ही,
अेक-अेक पोर।
अस्सी बरसां री साख मांय सूं
कदै मैकती ही,
यादां री बगीची मांय सूं
गुलाब री डाळ तो
कदै-कदै उतरता हा,
कांदै रा छूतका।

(2)
भागदौड़ अर
पटका-पटकी सूं अळगी
सात जूण री
भूली बिसरी कथावां।
दादीसा भेळा बितायोड़ा
बे पैलड़ा-पैलड़ा पळ।
घूंघटै सूं फूटती डिचकारी
पग-पग माथै
लाज, सरम अर हया।
बड़ै दादोसा रौ अक्खड़पणौ,
नेम-कायदां सूं जींवणौ,
पण फेरू भी
दोय पीढ्यां री चोखी भेळप।